Suikervrij moet je wel volhouden….of niet zeuren natuurlijk...

Met alle feestdagen en vakantiedagen en de vrijwillig bezochte verjaardagen, moet ik eerlijk bekennen dat het suikervrije er wel moeilijk in te houden is. Toch kies ik dan snel voor het taartje wat zo naar me lonkt, het is een verjaardag toch?!
En dan merk je opeens dat je veel vaker iets met suiker neemt dan dat je van plan bent. Zo constateren mijn man en ik dat we wel echt de keus moeten maken om dat minder te doen, omdat je anders eigenlijk jezelf voor de gek houdt, en dat is wel jammer natuurlijk als je het niet wilt.
Dus tijd voor actie!
Daarom vandaag een heerlijke vegetarische linzensoep gegeten, lekker pittig en verwarmend, met een lekker stokbrood met walnoten erin van de bakker. Onze kinderen houden er echt niet van, het 'vreemde' voedsel moet nog bekender worden maar voor hen smeer ik dan gerust brood. Op brood hebben we wel een aantal belegsoorten met suiker, nutella, hagelslag en kokosbrood. Verder is er altijd appelstroop, smeerkaas en smeerworst. Ook snijkaas en vleesbeleg eten ze graag. Gelukkig drinken nu alle vier onze kinderen melk, en hebben we geen gedoe meer met yoki en dergelijke. Ook zet ik nog wel eens een pot thee, lekker een klein lepeltje honing erin en roeren maar. Dan drinken ze ook fijn iets warms.

En omdat we morgen plannen hebben voor een dagje weg, heb ik havermoutkoekjes met extra pure chocolade en cranberry's gebakken. Die vonden we met suiker ook altijd erg lekker, nu heb ik er kokosbloesemsuiker in gebruikt, i.p.v. 175 gram gewone suiker, nu 100 gram kokosbloesemsuiker. Ze ruiken heerlijk, ik denk dat ze ook wel net zo onweerstaanbaar zijn als de koekjes met suiker…

Vandaag was weer een fijne vakantiedag, even met oudste en jongste dochter het dorp in geweest om te kijken naar een fiets voor onze zoon. Die hebben we nog niet gevonden maar het was wel heerlijk om even zo met 2 kinderen erop uit te gaan. En als je dan de enige bent die op papa's nek mag, heerlijk!

Verder haak ik lekker in eigen tempo verder aan mijn deken. Niet echt meer de crochet along 2014 maar ik ben er toch wel super-blij mee. Eerder haakte ik nooit zo'n groot werk. En ik geniet er nog steeds van! Met dit sombere weer is het ook heerlijk warm haken, zo'n deken op je schoot… Vandaag kocht ik bij de Hema een handig display book, waarin in al mijn geprinte weekbeschrijvingen doe. Zo heb ik alles bij de hand. Ik heb een tabblad bij de vier speciale steken gedaan, die ik niet uit m'n hoofd weet, zoals de stersteek, de catharine's wheel, de bolletjes steek en de golf. Die vier vind ik erg leuk en wil ik graag in m'n deken blijven gebruiken!

Ik kruip weer met m'n deken de bank in, 

de planten die ik in de tuin wilde zetten moeten nog maar even wachten, 

veel te nat hier met die regen, fijne avond!

groetjes Willemien

Drie weken vakantie, nou ja, een vakantie in delen…….

Het Paas-weekend zorgde hier voor een fijne start van drie weken vakantie, waarbij we 1 week met het hele gezin vakantie kunnen houden. De scholen lopen hier niet gelijk en aangezien manlief en ik beide in het onderwijs werkzaam zijn en oudste dochter op het voortgezet zit en de anderen op de basisschool, hebben we pech,…of juist geluk! Drie weken lekker thuis, of in ieder geval het gevoel dat het vakantie is.  Wat kan er nu erger zijn?
We zijn de vakantie gestart met een dagje feest voor oma die 60 jaar werd, met alle kinderen en kleinkinderen een dag naar Plaswijk in Rotterdam. Heerlijk weer was het en in de zon spelen en een dagje slenteren en genieten van de kinderen is geweldig! Ze waren aan het einde van de dag helemaal versleten…..maar op deze foto zitten de meiden er nog lekker bij!

Vandaag hadden man en dochter studieplannen dus ben ik ook thuis gebleven. Olaf mocht komen spelen bij zijn neef en zo kwam het dat de jongste meiden en ik onszelf hebben vermaakt, lekker opruimen, en aan de slag met verf. (Ik tenminste…) De houten luiken die ik al eerder op mijn blog liet zien heb ik nu Mint geverfd, met verf van de Gamma, een heerlijk fris kleurtje. Ook een theeblad, een lijst en een houten tafeltje moesten eraan geloven.  

De kleur riep wel wat vragen op bij de meiden, hoe heet die kleur dan en is het nou blauw of groen of wit? Op een gegeven moment hoorde ik dat de pop Mintje heette en het viel echt op dat ze steeds even kwamen kijken of het nu groen, blauw of wit werd….

De kamer lijkt helemaal opgefrist. En alle rommel is alweer opgeruimd, lekker !!

De vaasjes en lichtjes van mijn favoriete glasmerk Dutz staan zo mooi op het mintgroen….

En naast al het gerommel in huis, maakten we tijd voor het in de grond zetten van onze zaaisels, er was heel wat om in de tuin te zetten, en als het er dan in staat, lijkt het niet veel meer. Dus nu maar hopen dat het gaat groeien! Aan te weinig water kan het niet liggen…

En het was fijn om in de tuin zulke goede hulp te hebben!

 

Met de Pasen is het voor de kinderen wat minder suikervrij geweest dan dat ik zou willen, van oma een chocolade haas, van ons een chocolade ei…wel heb ik de jongsten een groene smoothie laten drinken, en die vonden ze echt wel te doen…Alleen de kleur, dat is nog een dingetje wat overwonnen moet worden. Toch dronk Eviann hem helemaal op, en Giulia kwam ook een heel eind. Zo "drinken" ze in ieder geval hun spinazie….(zonder dat ze het koud laten worden op hun bord…)

Volgende keer meer belevenissen op ons zo veel mogelijk suikervrije pad…..

groetjes Willemien

Wel een deken haken 

maar niet willen wachten op een nieuwe toer 

en koekjes van eigen deeg….

Afgelopen januari startte ook ik met de crochet along 2014. Zo leuk vond ik het om een deken te gaan haken en iedere week wachtte ik op de vrijdagse toer. Heerlijk als ik daarna weer even aan de slag kon en ik dacht echt dat het wat voor me was. Want een deken haken, dat zou ik niet snel doen, zo'n groot project. Ik ben eigenlijk meer van dingen maken die overzichtelijk zijn, en niet teveel tijd in beslag nemen. Zoals een omslagdoek of granny's haken voor een kussen. Ondertussen heb ik een aantal weken mijn toer gehaakt en ben ik ook erg blij met het resultaat. Toch ben ik ervan afgestapt. Ik vind het eigenlijk leuker om te kunnen haken wanneer ik er tijd voor heb, en niet te hoeven wachten tot het weer vrijdag is om verder te kunnen met de deken. Dus kan ik nu lekker in de zon gaan zitten haken als het zo uitkomt, en ik er tijd voor heb.

Of zoals ook een keer gebeurde, een nieuwe toer op internet zien staan, en de toer van de vorige week nog niet af hebben omdat ik die week net geen tijd had. Ik heb besloten dat ik verder ga met haken, maar in mijn eigen tempo, en ik blijf wel de toeren gebruiken die bij de crochet along passen. Ik ben heel blij met de kleuren die ik gekozen heb, en ik maak er gewoon mijn eigen deken van. Tja, het grote van het project, ik denk dat ik juist leer om door te zetten en te genieten van elke toer. En als ik een week niet tot haken kom, geen probleem, dan haal ik het later wel weer in…..

Het suikervrij eten gaat zo z'n gangetje. De kinderen genieten er meer van als we een feestje mogen meevieren bij een ander, en thuis eten we vooral gezond. Toch merk ik dat het goed is om ook af en toe een uitzondering te maken, zoals op zaterdagavond als de oudsten een film kijken, ze zelf de keus te geven of ze er iets bij willen snoepen met suiker erin. Ik kreeg afgelopen week gratis een doosje met snoep bij de drogist. En dat had ik in de kast gezet met het idee, van dat komt vast wel een keer van pas. Nou, dat leek ze wel wat, snoepen en film kijken tegelijk. Ik denk dat het ook goed is om te leren dat het af en toe best een keer mag, maar dat het daar bij moet blijven. Zodoende had ik gisteravond twee glunderende snoepers in de bank zitten!

En het bakken, tja, ik ben er mee begonnen om de recepten die ik eerder (met suiker) bakte te veranderen naar recepten zonder suiker. Nu ik nog kokosbloesem suiker in de kast heb, leek het me goed om die dit weekend weer eens te gebruiken. Ik zag vorige week de uitzending van Radar over suikervervangers, en tja het is natuurlijk wel waar dat je nog altijd een soort van suiker gebruikt. Maar ja het is een dure pot en wel ideaal om mee te bakken. Dus heb ik mijn cranberry/chocoladekoekjes gebakken. Dat is een recept met havermout en eigenlijk witte chocola. Maar die is prima te vervangen door extra pure chocola (70%) Dus dat deed ik. Nou, ze vielen erg goed in de smaak! Zelf mijn dochter die moeite heeft met cranberry's vond ze heerlijk. Dus dat recept kan ook vaker gebruikt worden. 

En misschien nog wel het allerbelangrijkst, we eten er per keer gewoon 1 koekje van, 

en de rest gaat in de koektrommel!

Nu had ik ze met tarwebloem gemaakt, volgende keer wil ik ze van volkorenbloem maken, weer een stapje meer naar gezond. Ik ben benieuwd of ze dat dan merken….

fijne week! groetjes, Willemien

Suikervrije taarten bakken, een dubbele verjaardag,  en een heerlijke dag met haken en voorlezen…

Afgelopen week werden mijn man en jongste dochter samen 40 jaar. Eviann werd drie, wat heerlijk om dat te worden, en bewust een jarige jet te zijn! Ze leefde er echt naartoe en vond het erg leuk dat ik taarten bakte en de verjaardag voor bereidde. De taarten moesten voor het eerst suikervrij zijn vond ik. En dat was nog een opgave, tjonge wat vond ik het lastig. De brownies die we al vaker suikervrij aten zijn wel erg lekker  maar andere dingen die ik bakte mislukten stuk voor stuk. Ik moet echt iets overwinnen om weer met het bakken te beginnen, en dat terwijl ik echt wel 2 of meer baksels per week uit de oven liet komen toen we nog suiker gebruikten. Nu had ik in een tijdschrift een 'vergeten appelen' taart gevonden die maar 100 gram suiker nodig had, die suiker heb ik vervangen door kokosbloesemsuiker en dat is wonderwel gelukt! Volgende keer doe ik er meer appel in, en iets korter in de oven, en dan denk ik dat het nog lekkerder wordt. Nu was het ietwat droog, maar de appels gaven een heerlijk zoete smaak! en een lekkere dot slagroom, gezoet met wat honing doet wonderen…..

De dag zelf was een lekker ontspannen dagje met niet al teveel bezoek, en ik moest er echt even aan denken om wat foto's te maken, deze is leuk gelukt, en het blijft speciaal om man en dochter op dezelfde dag jarig te hebben! Dat komt ieder jaar op de foto's terug… Ze paste haar verjaardagsjurk van vorig jaar nog goed, ik heb het wat op geleukt met kant en band, volgend jaar maak ik weer een echt nieuwe verjaardagsjurk voor haar….

Vandaag hadden we een dag met uitrusten en genieten. Ik ben klaar met de omslagdoek die ik haakte voor ons nichtje die ook bijna drie jaar wordt. Ze heeft de kleuren vorige week zelf gekozen, en het is een vrolijk geheel geworden! Het zal wel schattig staan als Eviann en zij hun sjaal/omslagdoek allebei om hebben! Fijn dat het klaar is, kan ik dat van mijn lijstje afstrepen...

Daarna heb ik de toeren voor de crochet along 2014

gedaan, ook weer lekker om te doen, ik heb nog wel heel wat draadjes om af te hechten, het haken vind ik leuker om te doen dan de afwerking. Maar ik denk dat ik deze week wel tijd kan vinden om een heleboel weg te werken.Ik ben nog steeds erg blij met de kleuren, en er is deze week een heleboel nieuwe katoen binnen gekomen, dus ik kan volgens mij met wat ik nu in mijn haakmand heb, de deken afmaken. Er zit dan voor een aardig bedrag in, overigens.

Na het haken was het tijd om even lekker naar buiten te gaan, en toen we weer binnen kwamen heb ik een poos zitten voorlezen uit het muizenhuis. Een erg leuk voorleesboek. De komende vakantie hoop ik met de kinderen naar de tentoonstelling in kasteel Groeneveld te gaan. Ze genieten er van het boek, wat trouwens een van de kadootjes voor Eviann was.

fijne week weer! groetjes Willemien

Topjes voor bijna niks, gezonde boodschappen en het haar eraf!

Na een heerlijke dag waarbij ik lunchte met een vriendin die me verwende met een superleuk kadootje, ben ik lekker achter de naaimachine gekropen.
Ik liet haar vandaag al trots mijn nieuwste stofjes zien waarvan ik van plan was om een topje voor mijn middelste dochter te maken. En het is niet 1 topje geworden maar terwijl ik alles bij elkaar zocht, bedacht ik dat het best twee topjes konden worden. Dus nu hebben alle twee mijn jongste dochters er eentje. Ik heb de een wat groter gemaakt dan de ander want er zit ruim twee jaar tussen de meiden. En ik ben er blij mee! Beide stofjes kocht ik voor 2,15 euro  per lapje, en het kant en blauw-witte rozen band had ik nog liggen… Dat is leuk naaien!!

 

Gisteren deed ik al uitgebreid de boodschappen voor deze week, en wat is het heerlijk boodschappen doen als je bewust op suikervrije artikelen let. Ja, ik weet dat er wel suikers in fruit zitten, maar die suikers eten we wel… Ik had echt maar 1 zak chips, verder vooral groente, fruit, noten, zaden, vlees en vis. Wat een rijke band was dat vol met lekkers. Ik geniet daar echt van, en als ik dan zoals vandaag een soepje van bleekselderij sta te maken, zonder pakjes en zakjes, dan ben ik echt blij dat we de keus hebben gemaakt om gezonder te gaan leven. We vinden het allebei fijn, en merken ook dat onze kinderen niet meer vragen om snoep, nou ja, bijna niet meer. En dat als we zeggen dat bijvoorbeeld 1 bakje chips genoeg is, dat ze dat dan makkelijker accepteren. Dat had ik van tevoren niet bedacht, maar door het volkoren brood, de fruit en groenten die we ze meer geven en ik zal maar zeggen het volwaardiger voedsel, hebben ze minder behoefte aan snoep. De suikers die ik ze wel geef, komen vooral uit honing. Maar dit doen we ook niet onbeperkt, wel door bijvoorbeeld yoghurt of thee.

En eerlijk is eerlijk, op brood mogen ze nog wel hagelslag, nutella en er staat nog een pakje gestampte muisjes. Met vier kinderen is het voor mij financieel niet haalbaar om zulk broodbeleg iedere week bij een natuurvoedingswinkel te kopen. Dus helemaal suikervrij zijn zij niet. Ik eet het zelf overigens niet.

Vandaag was ook mijn thuiskapper er, altijd fijn om even tijd voor jezelf te hebben terwijl je lekker met de kapper kletst en zij ervoor zorgt dat je er  weer mooi bijloopt. Ik werd in de kleur gezet, en de jongste drie werden geknipt. Bij mijn een na jongste dochter ging er een heel stuk af, dat wilde ze graag. En het is een heerlijk fris koppie geworden. Wat valt dat haar weer mooi, zo'n stuk korter, ik schat dat het wel is gehalveerd!!

Fijn weekend allemaal! groetjes Willemien

Een leuk mailtje,

van een vriendin/oud collega uit onze vorige woonplaats kreeg ik deze week een lief mailtje. Ze informeerde naar ons, maar had ook iets erg leuks te melden. Ik stuurde afgelopen kerst kerstkaartjes die ik zelf maakte en ook deelde op dit blog. En omdat ik zelf ook van kleine verrassingen houd, stopte ik in de zakjes op de kaarten een aantal zaden van onze zelf die zomer ervoor gezaaide Lathyrus. En zij had ze ook echt gezaaid en liet weten dat ze er zo blij mee was en dat ze genoot van het voorjaar…. Heel erg leuk en speciaal om dat te horen! Soms hoor je niets van zulke dingen en nu heb ik echt iemand blij kunnen maken, en ook heel bijzonder, straks bloeit er in haar tuin onze Oud-Beijerlands Lathyrus….. Een klein stukje van mij bij mijn vriendin in de tuin.
Heel bijzonder!

Ze voegde deze foto toe aan de mail~: (en links op de foto zie je mijn kerstkaartje…)
Groetjes Willemien

Over yokidrink, 

vrijdagavond opblijfavond en een nieuwe aanwinst….

Vandaag ontdekte Giulia een nog niet opgeruimde fles yokidrink in de voorraadkast. Met glim-ogen kwam ze zeggen terwijl we de tafel dekten voor het eten dat die fles er nog stond. En hoe dat toch kon…na zoveel weken geen suiker. Natuurlijk wist ik wel dat we nog een fles yoki hadden staan, maar ik had hem inderdaad nog niet opgeruimd. Ze dronk tot een paar weken terug iedere dag een glas yoki, terwijl wij verder allemaal halfvolle melk drinken. Ik was echt in de veronderstelling dat ze echt geen melk lustte. Tot op een dag bleek dat ze dat prima lust, en er dus geen echte reden meer was voor de yoki.  Maar ja, wel heel lekker natuurlijk als je er zoveel van houdt. Door onze keus voor suikervrij, was ze al een aantal weken aan de melk. En toen kwam de grote vraag: Of ze dan nu wel die fles nog leeg mocht drinken…( ja, een glas per dag…) Nou, met een snik kwam het eruit, Ja ze wilde HEEL graag die yoki, nou, zei ik, toe maar dan. Het geluk op het kleine meisjes gezichtje, eigenlijk ontroerend, en ik denk dat ik haar niet blijer had kunnen maken….
Toch bevalt het suikervrije ons erg goed. We merken dat de kinderen meer eten, niet meer om snoep vragen, en als ze iets lekkers krijgen, accepteren ze ook dat het vaak iets gezonds is. (komkommer, appel, rijstwafel met smeerkaas..)

Gisteravond was het voor onze kinderen hun wekelijkse opblijfavond. Meestal maken we er een avond met spelletjes of knutselen van. En omdat papa een avond moest 'werken' (lees opera bezoeken en uit eten..) had ik bedacht om met ze te gaan naaien. Eerst lapjes gekocht bij een gezellig stoffenwinkeltje waar ik vroeger zelf een zaterdagbaantje had, en daarna aan de slag. Zorgenvriendjes wilden ze maken, net als in de reclame op tv. Een rits als mond, en je schrijft je zorgen op een briefje, dan eet het vriendje je zorgen weg, het was een heerlijke opblijfavond zo! Na het naaien werd er nog voor oma geknutseld, die wordt binnenkort 60.

Toen ik de jongste meisjes nog even op de wc zette aan het eind van de avond toen ik zelf naar bed ging, keek ik in een van de bedden waar het zorgenvriendje lag, maar het lag er niet meer. Vanochtend bleek dat ze haar zelf bedachte vriendje te eng vond, de wenkbrauwen waren zo boos…. toch fijn dat we dan een tornmesje kunnen pakken en het boze eraf kunnen halen! En nu ging haar vriendje mooi wel het bed mee in vanavond! En de eerste briefjes zijn geschreven. Of we maar weer snel in IJsselmuiden kunnen gaan wonen, zodat Giulia weer met haar vriendinnetje kan spelen. Tja, sommige zorgen zullen helaas blijven, ook al eet je zorgenvriendje ze op. Sorry Giulia!

Een nieuwe aanwinst is mijn biaisband maker, heel handig maak je zelf van stof biaisband. En dat gebruik ik vaak omdat ik vaak als kraamkadootje slabbetjes naai. En als je een bijpassend biaisband wil, is het zo gepiept, vooral als je meteen na het vouwen je strijkijzer over de vouwen heen haalt. Het was niet goedkoop vond ik (14,95)  maar ik denk dat ik er veel plezier van ga hebben!

 

Vandaag had ik een fijne hulp die de jongste twee meiden lekker kwam vermaken, eerst naar de kinderboerderij en daarna nog spelletjes doen. Het was nog maar de tweede keer dat ze er was maar ze lijkt al heel vertrouwd. En dat is superfijn! Zo kon ik lekker in huis aan de slag met de was en de badkamer. Niet dat dat mijn grootste hobby is, maar door eerst dat te doen, vond ik dat ik wel lekker achter de naaimachine mocht daarna…

Dus kwam er een jurkje onder vandaan die meteen gekeurd moest worden door Giulia. Ze heeft zelf de stof gekozen bij Lucien op de markt, echt niet mijn keus qua print, maar het resultaat is wel echt zoals ze gedacht had, en ik vind  het toch een leuk jurkje geworden….Even gek doen voor de foto…

 

Nu genieten van het weekend! 

groetjes Willemien