Geen voorjaarszonnetje meer…

De zon liet zich niet echt meer zien, afgelopen week. Dus buiten zitten was er niet meer bij. Toch vond ik tijd om mijn zomersjaal af te haken. Ik gebruikte alle kleuren die ik in Gent kocht en ben tevreden over het resultaat. Een fijne, niet te zware draagbare zomersjaal. Nu nog een leuk vest erbij, of een jurkje of een jas…verlangen…Oh nee, hij staat nu ook al leuk zonder al die nieuwe kleren!

 

De rand komt uit het ene boek, haken en feest, en de sjaal komt uit uit het andere boek, haken en kleur. Ik ben er blij mee!! En ook fijn dat het weer is afgewerkt want ik wilde de verjaardagsjurk voor mijn jongste dochter nu toch wel echt af gaan maken. Volgende week zaterdag is het al feest!!

Vandaag neemt ze al afscheid van haar ene juf van het kinderdagverblijf. En dat wist ik niet, maar volgende week is zij vrij. Als ze haar traktatie uit zou delen. Dus doen we het vanmiddag maar als ik haar ophaal. Een eenvoudige verrassing, een potje met zelf gezaaide vergeet-me-nietjes. Altijd leuk! 

nog even inpakken en dan zijn ze klaar.

Nu weer snel aan de slag met de meisjeskamer, hoe komen ze toch zo rommelig? Van wie zouden ze dat toch hebben?

fijn weekend!

Willemien

Verlangen….

afgelopen week had mijn zus een workshop handlettering georganiseerd. Je gaat dan mooie teksten of quotes 'tekenen' op papier en er een vormgeving bij maken. Erg leuk om te doen! Niet dat ik heel goed letters kan tekenen of zo maar het was wel erg leuk om te oefenen ermee. Het duurde ruim twee uur, en er ontstonden heel leuke ideeën. En om sommige teksten moet je gewoon hard lachen, andere teksten zetten je even aan het nadenken…..

Ik maakte de tekst die me laatst zo aansprak:

Het blijft door mijn hoofd heen spoken. Verlangen….., je denkt altijd dat je gelukkiger zal zijn met dat ene, datgene, dat wat je verlangt, wenst of wilt. En toch, als het eenmaal in je bezit is, blijkt vaak dat je niet gelukkiger geworden bent. Dat is gewoon zo waar. Geluk zit vaak in heel andere dingen. In ontmoetingen, in leven met God, in vriendschap en waardering. En ook de ander en jezelf! Maar toch bekruipt mij vaak het gevoel dat ik toch die fiets  zo graag wil, of die nieuwe naaimachine, of…..tja...
nu een plekje zoeken om de tekst op te hangen…

Vandaag heerlijk in het zonnetje zitten genieten, haken en meeluisteren met de kinderen in de zandbak. Wat een paar zonnestralen op je bleke neus voor een voorjaarsgevoel kunnen zorgen zeg! Echt heerlijk!! Mijn sjaal is niet veel opgeschoten, ik haakte hem al eerder in het rood dus het gaat wel gedachteloos... Maar de vitamine Z heb ik weer binnen!!

Wat ik wel afgemaakt heb, is een tasje waar ik maanden geleden mee begon, nog tijdens de zwangerschap dus. Ik wilde eens wat anders doen en begon met vilt borduren. Nooit eerder gedaan en ook wist ik niet veel van borduren af. Dat blijft ook zo want ik heb nu niet echt het borduurvirus te pakken maar ik ben wel blij dat ik het tasje nu eindelijk in elkaar heb gezet. Een handvat van dit vilt er aan gemaakt, en een voering van stipjesstof. Best naar mn zin. En lekker kleurig!

 

Verder ben ik bezig met een verjaardagsjurk voor mijn jongste dochter, maar die is nog niet af. Die laat ik later wel zien. Ze straalde al wel tijdens het passen! Wat een feest, een jurk voor je eigen verjaardag. Ik word er zelf ook altijd blij van om die te naaien. En daarna kan ze hem natuurlijk ook nog aan. Jarne groeit ondertussen goed, ligt al regelmatig in de box te spelen. En wat helemaal erg leuk is, hij praat terug! Leuke geluidjes kan hij maken, en als het rustig is, is het echt heel duidelijk dat hij 'praat'! Hij heeft in de box lekker zijn eigen plekje en speelt ook zo schattig met zijn knuffeltjes.

Genieten!!

groetjes Willemien

Over tijd, voorjaar en wennen...

…meer dan een maand later…

Natuurlijk is het drukker met een baby erbij. Maar de weken vliegen ook voorbij! Nu voor vijf kinderen  de was doen, eten maken, tijd nemen voor knuffelen en in bed leggen. Het is gezellig in huis en ik moet zeggen dat het echt goed gaat. Toch schiet de tijd voor jezelf er zo bij-in en kom ik veel minder toe aan bloggen, naaien en om van haken helemaal maar niet te spreken. En omdat ik opeens niet zo goed meer tegen rommel kan, heb ik ook mijn naaispullen weer in de kast opgeborgen. Eigenlijk tegen mijn zin in! Maar als ik een paar dagen niet naai, staat die hele boel wel in de kamer en daar erger ik me dan opeens aan. Wispelturig…ja ik weet het! Want ik wil juist gewoon de boel kunnen laten staan en in een vrij half uurtje even verder naaien. En ik heb nog zoveel leuke stoffen gekocht en zoveel plannen……

Eerst nu eens een slag in huis slaan en de boel weer netjes maken. Daar ben ik vorige week al mee begonnen door een grote emmer goede muurverf te kopen en alle te smoezelige muren weer lekker te verven. Ik gebruik de kleur 9010. Net niet wit maar iets gebroken. Iedere keer als ik wat tijd heb, doe ik een muur. Dan hoeft niet de hele kamer leeg en omdat de verf snel droogt, leg ik er gewoon wat kranten onder en hebben we er niet zoveel last van. Wat een verschil! Het wordt weer lekker netjes.

In de voorjaarsvakantie deden we een dagje Gent, dat is lekker bereikbaar nu we in Zuid-Holland wonen. Eerder gingen Arnoud en ik al eens naar Antwerpen, samen,  maar met je hele gezin een dag weg is ook erg leuk! We bezochten het huis van Alijn, een museum waar de kinderen erg van genoten. We aten friet met stoofvlees, en mijn oudste dochter en ik gingen shoppen terwijl de rest de Don Jon bezocht. Ik kocht haakgaren voor een zomersjaal. Gister lekker een poosje zitten haken!

Zaterdag maakten we de achtertuin voorjaar klaar, viooltjes in de knalroze potten gezet, die kocht ik vorig jaar al en zijn nog heel mooi en niet verkleurd en de boel lekker aangeveegd. Heerlijk even buiten gezeten gisteren! Wat knapt je tuin op van een beetje aandacht!! Als nu ook de beplanting uit gaat lopen, dan is het voorjaar toch wel echt een feit. Ik kijk er altijd erg naar uit.

  

Mijn schoonvader heeft in zijn tuin een wilg laten kappen. De buigzame takken kreeg ik. Het is een hele stapel! Ik maakte er al kransen van die Olaf verkocht en het geld aan de voedselbank doneerde bij de club van onze kerk. Ook nam mijn zus een bos takken mee waar ze een krans van maakte. Nu heb ik zelf ook een grote krans in het raam staan. En er ligt nog meer, ik maak er nog maar meer kransen van denk ik, als vanmiddag of in de loop van de week de zon gaat schijnen, een heerlijk klusje buiten!!

En vandaag ging mijn jongste dochter voor het eerst wennen op school. Ze heeft er zo lang naar uit gekeken! En nu dan naast de meester (!) in de kring. Een gespannen lachje kon er best vanaf. Jammer was dat er nog geen kapstok voor haar was gemaakt, maar goed dat komt vast snel in orde. Ik vind het heerlijk voor haar, en ach ik knuffel nu met mijn jongste zoon gewoon wat extra…… De wen dagen zijn tot 12 uur, eten doen ze dan nog thuis. In totaal kan ze 10 keer komen wennen, dus vijf weken lang twee keer in de week. Heerlijk toch!

Heerlijk om weer even te 'schrijven'! 

Fijne week, Willemien

Verlangen….

nadat iedereen hier weer is opgeknapt en de oudsten weer naar school zijn, is er weer tijd voor opruimen en nadenken…(en natuurlijk naaien en haken!)
Dat zorgde ervoor dat ik weer eens in mijn gedachten bleef hangen en toch wel weer nadacht over de nieuwe naaimachine die ik nog altijd graag wil, en de lockmachine, en mn fiets is al zo oud, en zo zijn er altijd wensen, wensen en nog meer wensen. Ik voel me dan vaak ontevreden en hebberig naar nieuws. En het is ook wel waar dat ik al jaren, (ik denk meer dan mn halve leven…haha, ik kreeg mijn machine voor het slagen van de MBO) met mijn naaimachine doe. En dat die inmiddels wel aan vervanging toe is. En dat mijn lock een ouwetje van 100 euro zoveelstehands is. En dat mn fiets, nou ja, ga zo maar door…

En toen kwam ik bij het opruimen van mijn naaimand deze spreuk tegen:

Ik heb hem al een tijd opgehangen gehad in de kamer en weer raakte het me! Nu heb ik hem opnieuw opgehangen, nog veel zichtbaarder in de kamer, namelijk boven de eettafel. Die tevens naaitafel en studeertafel en nog-veel-meer-tafel is. Wat een lesje is dit in verlangen. Verlangen is niet slecht maar hebberigheid wel! En mijn verlangens zijn op zich niet echt nodig. Nou ja, het zijn…verlangens. Ik denk dat ik dat maar zo moet laten!

En ik naaide met mn machine mooi wel een kussen van mijn gehaakte granny's. Ik ben er blij mee!! Helemaal vrolijk toch…en lekker groot, formaat hoofdkussen.

Ook verzamelde ik in mijn stoffenbank wat zomerstoffen, ik kocht wat bij en zo is er weer een stapeltje leuke lapjes waar ik nu alweer zin in de lente van krijg. De twee stoffen met kleine bloemetjes kocht ik vorige zomer in Frankrijk met de belofte dat ik er voor de twee jongste meiden een jurk van zou maken. Dus dat is al een in te lossen belofte. Verder heb ik nog geen plannen, maar wel zin!

Nu lekker patronen uitzoeken!

Voor tussendoor heb ik weer een klein haakwerkje opgepakt: de kersen waar ik volgens mij zo bijna mee begon toen ik begon met haken, iets meer dan 6 jaar geleden. Mijn dochter Giulia was net geboren en al snel hingen er zulke kersen aan de kap van de kinderwagen. De blaadjes maak ik van vilt en die naai ik met de naaimachine aan de kersenstokjes vast. In de kersen deed ik eerder vulling maar nu heb ik er een houten kraal in gedaan, een mooi stevige kers krijg je daarvan!

fijn weekend vast!

groetjes Willemien

Kind ziek, kind zwak en kind misselijk….

Niet echt een leuke titel voor een blogberichtje…maar het is wat het is. Vanaf maandag heb ik drie kinderen thuis, en inderdaad, eentje ziek, eentje zwak en eentje misselijk. Mijn oudste zoon heeft het het ergst te pakken. Hij is heel slap nadat hij hoge koorts had. Vandaag ging hij voor het eerst weer even in bad. Maar kwam er trillerig uit. Dus hij ligt nu weer in de bank.
Na vijf dagen heb ik het zelf wel een beetje gehad. Uiteraard ben ik heel blij dat Jarne (inmiddels 6 weken oud) en ik zelf niet ziek zijn geworden! En het was op sommige momenten ook best gezellig en hebben we voorgelezen, spelletjes gedaan en lekker gerelaxt. Maar ik miste wel even de vrijheid van even boodschappen doen, even een bak koffie bij mijn schoonmoeder of de ochtend dat mijn moeder hier altijd gezellig is. De voorraadkast is leeg, de melk is op en ik snak naar even naar buiten zonder dat ik me schuldig voel omdat ik de kinderen even alleen laat.
Morgen vieren we de verjaardag van mijn moeder, en ik hoop dat in ieder geval de meisjes voldoende zijn opgeknapt om mee te gaan. Dat Olaf dat nog niet trekt, lijkt duidelijk. Dus ik heb me er al bij neergelegd dat ik er alleen heen ga rijden. Maar goed, dat is morgen…

Waar ik wel tijd voor had tussen al het wassen, schoonmaken en zorgen door, is het haken, ik ben weer een stukje opgeschoten en het wordt een kussen. Lekker vrolijk! Nu hopen dat ik volgende week wel weer de markt kan opzoeken, dan kan ik me uitleven op kant, band en stof voor het maken van de achterkant en de pipingrand. Nu al zin in!

Vorige week maakte ik een jurk voor mezelf. Omdat ik een heel fijne jurk gekocht had heb ik die nagemaakt. De stof komt van de markt, en ik ga zeker op zoek naar een soortgelijke stof, de jurk is erg fijn geworden, en helemaal naar mijn zin! Dus die gaat wel in de herhaling…de jurk die ik namaakte zit ook al zo lekker…

 

Fijn weekend,

Willemien

En langzaam komen we weer op orde….

Nu de stroom bezoek wat is opgedroogd, is er weer wat tijd voor ontspanning. Ik ben lekker aan de haak geslagen. Wat fijn nu mijn handen niet meer zoveel pijn doen van de medicijnen! Omdat ik ondertussen een koffer vol met resten haakkatoen heb, vond ik het zonde om meteen weer nieuwe katoen in te slaan en zocht ik gewoon wat bolletjes uit die samen een mooie granny konden vormen. Deze komt uit het boek haken en kleur en heb ik al vaker gehaakt. Ik heb nog niet precies een idee wat ik met de granny's ga doen, maar ik haak gewoon tot het dunste bolletje op is. De stand is nu 22 granny's…

Ik geniet van de vrolijke kleuren! En zo handig op te pakken omdat het zo'n klein werkje is! Ook ben ik begonnen met een kadootje wat ik wilde haken, hier moet ik nog even mee verder maar de steek is zo leuk! Dit is de paasei steek uit het boekje haken en kleur….maar dan in een ander ontwerp gebruikt.

Ondertussen genieten we enorm van Jarne. Hij doet het goed en we komen helemaal in onze rol met knuffelen en flesjes geven. Vooral Olaf is zo trots!

Hoe kan het ook anders met zo'n lief broertje. En wat doet het ons gezin goed dat ik hele weken thuis ben. Voor de kinderen is het fijn duidelijk dat er geen oppas is of dat ze niet naar het kinderdagverblijf hoeven, en ook merken we het aan de was, iets heel logisch eigenlijk, maar wat is het fijn om iedere dag de was bij te hebben. En nu heb ik ook voor het eerst eigenlijk een goed ritme in het wegvouwen en in de kast leggen van de was. 

Zelf geniet ik ook erg van het koken en opruimen in huis. En ook daarin heb ik omdat ik aan de flestijden gebonden ben veel meer ritme dan normaal. Je weet dat je maar kort de tijd hebt, dus bij mij werkt het toch wel zo dat ik dan eerst mn huishouden snel op orde breng, en daarna blijft er dus ook nog genoeg tijd over om te haken. Alleen de avonden, die zijn wel heel snel om…maar goed, overdag zit in nu ook gerust te haken of wat te ontspannen. En ik merk, mijn bloeddruk lijkt veel beter onder controle zo!

groetjes Willemien

De stroom bezoek blijft nog even aanhouden…

heel gezellig maar mijn jongste dochter heeft er ondertussen wat minder zin in…En dat is natuurlijk best te begrijpen. Iedere ochtend ben ik eerst zelf druk met poetsten en ruimen, en daarna zit mama met allerlei mensen koffie en thee te drinken en er is geen tijd om te knutselen, spelletjes te spelen of voorlezen…daar moeten we maar snel wat aan doen!
Vandaag ging ik met Jarne op mijn werk zelf op bezoek. Op de basisschool waar ik werk in groep 4. Het was feest! Samen met een collega die ook een kleine baby heeft even de klas in, foto's maken, gezellig vertellen en luisteren en wat lekkers eten. Erg leuk om de verhalen van de kinderen zelf te horen...

En ook de juffen van onze eigen kinderen kwamen hier thuis op bezoek. Dat is toch wel heel speciaal, en wat zijn de kinderen dan trots dat ze hun broertje kunnen laten zien! Vanaf morgen hoop ik ze zelf weer naar school te brengen. En wat we hebben afgesproken is dat bij goed weer ik ze lopend met Jarne in de wagen naar school breng. Wat jammer dat het voor deze week zulke slechte weerberichten zijn! Maar goed, er komen vast nog genoeg mooie dagen.

Het lekker zelf bezig zijn mag duidelijk zijn, daar is bijna nog geen tijd voor. Het haken wil ik graag weer oppakken nu mijn handen niet meer zo veel pijn doen. Maar eerst moet ik op zoek naar een leuk idee en nieuw katoen. Dus dat duurt even. Ondertussen genieten we hier van alle babygeluk!

Wat ik wel al even heb kunnen doen is het naaien van een babymutsje wat over de oren goed blijft zitten, ik had al wel een aantal mutsjes maar niet eentje blijft goed zitten als Jarne slaapt in de wagen. En iedere keer stoppen om het mutsje weer over zijn oortjes te doen is ook zo wat, dus naaide ik een ieniemienie kaboutermutsje…

En als ik het lint strik onder zijn kin en goed wegstop in zijn jasje, blijft het heel goed zitten. Zo zitten zijn oortjes goed verstopt!

groetjes Willemien